About LuK

 มาแว๊วครับ......สวัสดีครับลูกๆทั้งสองของป๊ะป๋า......วันนี้ป๊ะป๋าจะมา update กิจกรรมของครอบครัวเราเมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาสักหน่อย...

ทริปนี้ไม่มีปี่มีขลุ่ยหรือมีเคล้ามาก่อนเล๊ยว่าเราจะไป ตจว. กัน อยู่ๆคุณแม่[ข้อร้อง]ก็เอ่ยปากบอกป๊ะป๋าว่าจะไปพัทยาในคืนพฤหัส หุหุ งานเข้าละครับ.....เสาร์อาทิตย์นี้ อาม่าจะกลับบ้านน่ะ ป๊ะป๋าต้องไปรับไปส่งซะด้วยน่ะซิ

...แต่ก็ยากให้อาม่าไปเที่ยวกับเราด้วยนะ..เลยลองชวนดูเผื่ออาม่าจะสนใจ..แต่ปล่าวเล๊ย อาม่าบอกว่านัดอากงไว้แล้ว..สรุปอาม่าก็กลับบ้านในเช้าวันเสาร์

เอาล่ะ ที่นี้ก็เหลือพวกเราแล้ว..หลังจากส่งอาม่าขึ้นรถ ก็รีบกลับเข้าบ้านเตรียมความพร้อมรถก่อนออกเดินทาง

....เช็คเครื่อง ยางและระบบน้ำต่างๆเรียบร้อย..ก็เข้าไปเช็คเชื้อเพลิง ปุ๊ดโธ่ คุณม่าม๊าไม่เติมแก๊สมาซะงั้น น้ำมันก็หมดอีก มันน่า...นัก

รถเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่คนล่ะ วันนี้เด็กๆลงมากันแต่เช้า ก็จัดแจงอาบน้ำกินข้าวกินยา เตรียมข้าวของกันเพื่อออกเดินทางให้เช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้..รู้มะเราออกกันกี่โมง.....ปาไปเกือบเที่ยง...

แวะเติมแก๊สเสร็จก็มุ่งหน้าสู่มอเตอร์ถนนสายหลักในการเดินทางครั้งนี้ .....

ขับไปได้ไม่ถึง2กิโลเลย เอญ่าแผลงฤทธิ์ซะแล้ว ไม่ยอกให้ม่าม๊าอุ้มซะงั้น งานเข้าป๊ะป๋าเหมือนเดิม ตกลงม่าม๊าก็มาขับแทน ส่วนป๊ะป๋าก็ไปปล้ำกับเอญ่าและเนเน่อยู่ด้านหลัง....

โชคดีหน่อยเนเน่ไม่กวนมากแค่มาป่วน และไม่ยอมนั่งseat ....ขับมาสักแป๊ะ ม่าม๊าก็พาเราหลงตัดเข้าเส้นบางนาซะงั้น..หุหุแถมยังมาโทษป๊ะป๋าอีกนะว่าไม่ดูทาง แหม๋ เราจะว่าอะไรได้ ก็เราผิดเห็นๆน่ะนะ 

ช่างมัน บางนาก็บางนาเดี๋ยวก็ตัดเข้าเส้นเดิมได้ ไปโลด......ไม่นานนักเราก็มานึกหมายแรก สวนเสือศรีราชา...

ไปลุยกันเลย+++.....

นี่เป็นท่าโพสถ่ายรูปใหม่ของเนเน่...ไม่รู้ไปจำมาจากไหน ฮ่ามากๆ ลูกเรา

 เดินดูเสือน้อยใหญ่ กันไปรอเวลาดูโชว์.......เนเน่ขยันเดินดีมากมาย ไม่มีบ่นเลย เก่งมั๊กๆ

แต่เอญ่าคงจะร้อน และอาจจะง่วงนอนปนๆด้วย...เลยต้องอุ้มกันเยอะหน่อย แหม๋....พูดถึงอุ้ม ก็หนีไม่พ้นป๊ะป๋าล่ะ

จัดไป..........ม่าม๊ารับหน้าที่ถือกล้องถ่ายภาพ......เราเริ่มดูโชว์จากเสือก่อน ร้อนมากๆและระหว่างโชว์ก็เปิดเสียงเพลงประกอบค่อนข้างดัง ซึ่งไม่เหมาะสำหรับคุณหนูอย่างเอญ่า...ป๊ะป๋าเลยต้องพาออกไปสูดอากาศอยู่ข้างนอกตลอดเวลาที่โชว์.....อดดูตามเคย...อิอิ...... ส่วนเนเน่กะม่าม๊าก็ดูกันอย่างเพลิดเพลิน

เรียกว่าลืมไปเลยว่ามีป๊ะป๋ากะเอญ่ามาด้วย โฮๆๆ จากเสือก็ไปต่อที่จระเข้...เหมือนเดิมแป๊ะ.....คู่ใครคุ่มัน...อิอิ อดดูตามระเบียบ....มาถึงโชว์สุดท้ายแล้ว นั่นคือโชว์ช้างแสนรู้ ดีหน่อย อัศจรรย์เป็นแบบเปิดและมีพัดลมด้วย ป๊ะป๋าเลยพาเอญ่าไปเล่นที่ชั้นบนสุด ตากลมเย็นสบายๆ อิอิ ค่อยยังชั่วนึกว่าจะไม่ได้ดูสักโชว์แล้วล่ะ...

อ้อ ไม่ต้องแปลกใจ..ที่ภาพไม่ค่อยมี หุหุ.....ก็ม่าม๊าตั้งใจดูอยู่ล่ะนะ ฮ่าๆ แต่ม่าม๊าบอกว่า เนเน่แอบกลัวจระเข้กับช้างด้วยนะ แหม๋ เวอร์จริงเธอเนี๊ย....

ออกจากฟาร์มก็มุ่งหน้าสู่พัทยาใต้เพื่อไปหาอาม่า[แม่ม่าม๊า] ตามแผนคือหลังจากเก็บสัมภาระเสร็จเราจะไปเดินเล่นชายหาดกัน...แต่ป๊ะป๋าก็กะเอาไว้ว่าคงไม่ได้ไปหรอก เพราะบ่อยครั้งที่เป็นแบบนี้...สุดท้ายวันนี้ก็อดไป เพราะต้องพาอาม่าไปตลาด .....ป๊ะป๋าไม่ไปด้วย ขออยู่กับเอญ่าน่าจะสุขกว่า ฮ่าๆๆๆ เชิญ....

 ตกดึกเราก็เข้านอนกัน ยังจำได้ว่าเมื่อครั้งก่อนที่มาเที่ยวเนเน่โดนยุงกันเต็มตัว ครั้งนี้เราเลยป้องกันยุงกันพอสมควร โดยรวมเรื่องยุงผ่านไปได้ด้วยดีนะ แต่แหม๋ วันนี้ป๊ะป๋าอุ้มเอญ่าทั้งวันเลยนะ งั้นเรานอนเอาแรงเพื่อพรุ่งนี้กันดีกว่า.......

เด็กเริ่มหลับกันได้ไม่นาน เนเน่ก็เริ่มมีอาการเหมือนละเมอ บ่นและร้องเสียงดัง ที่นี้ก็สลับกันสองคน โอ๊วพระเจ้าจอร์ช เป็นคืนที่ป๊ะป๋ากะม่าม๊าไม่ได้นอนเลยน่ะ......หมีแพนด้าๆเลยล่ะ.....

  เช้าแล้ว วันนี้เราจะพาลูกๆไปเล่นที่ชายหาดกัน จำได้ว่าเนเน่มาครั้งที่แล้วไม่ยอมเหยียบทรายเลย อาจเพราะยังเด็กและไม่คุ้นเคย คั้งนี้เราก็ลุ้นนะว่านู๋จะกล้ามั๊ย....ม่าม๊า พาพวกเราจอดๆไปๆอยู่หลายจุดจนน่าเขกหัวกว่าจะได้หาดที่พอรับได้ ชายหาดพัทยาดูสกปรกไปนิด เทศบาลเหมือนไม่ค่อยได้ดูแลทัศนียภาพสักเท่าไร...ภาพขวด ถุงพลาสติดลอยเกลื่อนไปนิด แถมยังไม่เห็นภาพการรณรงค์เรื่องไม่ทิ้งยะอีกด้วย น่าเสียดายจังเลย...

วันนี้เราเช้าเตียงผ้าใบ2ตัวเอาไว้วางของ...ป๊ะป๋ารีบจูงมือเนเน่และอุ้มเอญ่าเดินลงหน้าหาดเลยนะ อยากรู้ว่า เนเน่จะเอาอย่างไร เนเน่ยังไม่กล้าเท่าไรนัก พอถอดรองเท่าก็ยังทำท่าแหย่งๆทรายอยู่ ป๊ะป๋าเลยถอดให้ดูและก็วิ่งโชว์หนิดหน่อยให้เน่มั่นใจว่ามันเลยได้ไม่มีอันตราย เน่แสดงออกถึงความมั่นใจมากขึ้น เริ่มลงเท่าได้เต็มๆ เราเลยพากันเดินใกล้น้ำไปอีกนิด วันนี้ ลมยังไม่แรงนัก มีคลื่นเล็กเข้ากระทบฝั่ง เนเน่เริ่มคุ้นมากขึ้น แต่แล้วก็ร้องขึ้นมา ป๊ะป๋าก็นึกว่าโดนอะไรตำเท้า แต่เปล่า นู๋ร้องเพราะเท้านู๋จมทรายนั่นเอง ฮ่าๆ ม่าม๊าตามมาสมทบแล้ว พร้อมกับเจ้าอันปังของเล่นของนู๋

เนเน่และม่าม๊าไปนั่งเล่นทรายกันใต้ร่มหูกวางริมทะเลนั่นเอง...เนเน่ดูมีความสุขมากมาย ไม่กลัวทรายแล้ว...ดีจังเลยลูก

โพสท่าให้ถ่ายรูปเป็นระยะๆ....ดูท่าเข้าสิ อิอิ

ส่วนเอญ่า ก็แนบแน่นอยู่กับป๊ะป๋าแหละ อาการคล้ายเนเน่เลย ไม่ค่อยจะยอมลงพื้น แหม๋ งานยังอยู่กับป๊ะป๋าละจิ...

สุดท้ายก็ร้องงอแง เลยต้องชงนมให้กิน แล้วก็พาออกเดินสักหน่อย เพราะท่าทางจะง่วงแล้ว พาไปเดินรับลมสักพักเอญ่าก็หลับไป...เข้าทางเลย ป๊ะป๋าพาเอญ่ามานอนโดยมีป๊าป๋าเป็นเบาะ อิอิ ป๋าจะได้พักหลังด้วย ปวดซะแล้ว....

10โมงกว่าแล้ว เนเน่ก็คงพอใจล่ะสำหรับการเล่นวันนี้ พวกเราเดินทางกลับเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยว Underwaterworld ต่อ........แต่เดี๋ยวก่อน ป๊ะป๋าต้องซ่อมปั๊มน้ำและติดตั้งอ่างล้างหน้าในห้องเช้าของอาม่าก่อน โฮ๊ะๆๆๆ ดูซิ มาเที่ยวทั้งทียังมีงานของพี่เบิร์ดตามมาถึงที่...อิอิ จัดไปอย่าให้เสีย ลูกเขยสุดประเสริฐ......

จบงานแล้ว เย้ๆๆๆ อาบน้ำแต่งตัวแล้วออกเดินทางดีกว่า......

จากบ้านขับมาประมาณ3กม.ได้ก็ถึงแล้ว underwaterworld หุหุ นี่เป็นครั้งแรกของป๊ะป๋าเหมือนกัน..ล่ะลูกๆ อิอิ แอบตื่นเต้นเล็กๆ...เพราะเคยดูในTV เกี่ยวกับ under ที่สิงค์โป..เลยแอบจินตนาการว่ามันจะต้องสวยอลังการน่าดู....

เอ่อ....แต่.....เฮ้อ....ปล่าวเลย ป๊ะป๋าว่ามันธรรมดาไปหน่อยนะ ป๋าเคยไปดูที่หว้ากอมา ป๋าว่าที่นั่นสวยกว่านะ ครบและก็บรรยากาศดีกว่าด้วย แต่เดินทางไกลกว่าน่ะ....ไว้นู๋โตแล้วป๋าพาไปนะลูก..ๆ...

เดินได้ไม่นานก็หมดที่เที่ยวชมซะแล้ว .....ระหว่างเที่ยวชม เอญ่าอยู่ในมือป๋าตลอด โฮ๊ะๆๆๆ อารายจะรักกันขนาดนั้นนะลูก :) เราออกจากunderwaterworld มุ่งสู่ห้องพักเพื่อเตรียมตัวกลับ กทม. วันนี้เราวางแผนจะกลับ 5 โมง...หึหึ...รู้มะเราออกกันกี่โมง ทุ่มนึง....เป็นปกติครับลูกๆ ต้องทำใจเท่านั้น หุหุ

 สรุปวันนี้ คงไม่ได้ไปรับอาม่าฝั่งธนแล้ว....กว่าจะถึงบ้านคงดึกพอสมควร แถมนอนน้อยด้วย....

ระหว่างทางเนเน่ไม่กวนเลย ดีมากๆเลยลูกต้องขอบใจเจ้า TV mป๊ะป๋าซื้อมาติดไว้ที่รถ ทำให้เนเน่ได้คลายเครียดจากการเดินทาง เนเน่ดูสักพักใหญ่ก็ผ่อยหลับไป จะมีก็แต่เข้าญ่านี่แหละ ที่เริ่มโยเย ทำท่าเหมือนจะหลับแต่ไม่หลับ บิดตัวไปๆมาๆเหมือนอึดอัด แล้วก็ร้องไห้ขึ้นมาในที่สุด แต่คราวนี้ร้องไม่หยุดเลย ป๊ะป๋าเลยต้องบอกให่ม่าม๊าหยุดรถ เพื่อจะพาเอญ่าลงไปเดินคลายเครียด เดินได้พักใหญ่ๆ เอญ่าเริ่มดีขึ้นทำท่าจะหลับ กลับขึ้นรถก็กินน้ำแล้วก็หลับไป โล่งใจมากๆ 2ทุ่มแล้ว ยังไปไม่ถึงไหนกันเลย ม่าม๊าเคลื่อนรถออกจากที่พักและมุ่งหน้ากลับบ้านต่อไป จมาถึงที่พักรถ....แหม๋ อาม่าหิวซะงั้น.....ม่าม๊าเลยต้องไปซื้อลูกชิ้นให้กิน เนเก็ปวดฉี่ด้วย เลยได้พักฉี่ไปในตัว สบายกันไปสามคน ยกเว้น ป๋ากะเอญ่า ยังคงนั่งจมอยู่ในรถ อีร้านลูกชิ้นก็แหม๋ ขายกลัวรวยจริงๆ ละเมียดย่างลูกชิ้น นานเหลือเกิน.....กว่าจะออกจากจุดพักรถได้ก็นานโข เซ็งไปเลย.......นั่นคงเป็นเป้าสุดท้ายแล้วสำหรับทริปนี้ พวกเราเดินทางกลับสู่บ้านบาลียาทันที.....มาถึงแฟชั่นแล้ว...เลยไปอีกนิดก็ 109 แล้วก็เลี้ยวเข้าซอยไม่นอนก็ถึงบ้าน แต่ปล่าวม่าม๊าไม่เชื่ออีกล้ว แล้วจะถามทำไม สุดท้ายก็ Uรถกลับมาเข้าปัญญาอีก แล้วก็ยังมีอีกหมายนึง MAXvaluE อาม่าขอร้องอยากได้กระเพราะอีก อื่อม....ดีนะที่ม่าม๊าไหวตัวทันไม่ปล่อยให้อาม่าลงไป ไม่งั้นอาจมีถึงบ้านเช้าได้ ...หุหุ....ม่าม๊ากลับมาแล้ว ...เราได้กลับบ้านจริงๆแล้วครับลูกๆ...เหนือยหน่อยก็ต้องอดทนนะลูก......เนเน่สบายๆ ไม่งอแงอะไรกลับมาก็กินนมเตรียมนอน....ส่วนเอญ่า พอถึงบ้านค่อยดูผ่นคลายหน่อย ดูร่าเริ่งขึ้นเห็นๆ กินๆเล่นๆสักพักก็อึ....ฮ่าๆ อึเยอะเชียวล่ะ แถมหัวยังสีคล้ำดำๆด้วย นี่ละมั๊งสาเหตุที่นู๋ดูอึกอัดตลอดการเดินทาง....อึแล้วก็สบายตัวละซิ สีหน้าดีขึ้นมากมาย....แต่นู่ยังไม่หมดงานนะลูก เดินเล่นต่อสักพักก็เอาหัวไปโขกตู้วางTVซะงั้น ดีนะป๋าเคยมีประสบการณ์จากเจ๊เนเน่มากแล้วเลยไม่ตระหนกสักเท่าไร แค่โมโหตัวเองที่ไม่ทำกันชนให้นู้ทั้งๆที่ตั้งใจไว้หลายวันแล้ว สุดท้ายก็ทำให้นู๋เจ็บตัวจนได้....แต่นู้ก็เก่งมากนะ อดทนดีทีเดี๋ยวป๋าพาเดินแป๊บเดียวก็เงียบแล้วเงียบก่อนอาม่าซะอีก ฮ่าๆๆๆ ใกล้เทียงคืนแล้วม่าม๊าและป๊ะป๋าก็คงต้องพานู๋ๆขึ้นอนแล้วละลูก เพราะเดี๋ยวตี4พรุ่งนี้ป๊ะป๋าต้องไปรับอาม่าฝั่นธนอีก .......สุดท้ายเอญ่าก็อยู่ในอ้อมกอดป๋าตลอดสองวันเต็ม .....อาการปวดหลังและแขนก็กลับมาถามหาป๋าอีกครั้ง....ไม่เป็นไรชั่งมัน วันนี้ต้องนอนก่อน ป๋ากินยาแก้แพ้แล้วรีบเข้านอนดีกว่า....เจอกันใหม่อาทิตย์หน้าทริปอยุธยานะลูก......

รักลูกทั้งสองมากมาย

ป๊ะป๋า

....